Postnatale depressie

• inleiding



• postpartum psychose



• extreme gevoelens



• oorzaken van een postnatale depressie



• hoe vaak komt het voor?



• wat te doen?



• de behandeling van een postnatale depressie

Postnatale depressie

Inleiding

het krijgen van een kind is een ingrijpende gebeurtenis. Er verandert voor de moeder heel erg veel. Niet alleen lichamelijk en hormonaal maar ook emotioneel en sociaal. Opeens moet ze voor een kind zorgen en, heeft ze daar de verantwoordelijkheid voor.
Veel vrouwen (50-80 %) hebben 3 tot 10 dagen na de bevalling last van de “baby blues”. Dit zijn een soort van huildagen na de bevalling, waarbij de moeder last kan hebben van spontane huilbuien, nervositeit, prikkelbaarheid en slaapproblemen. Meestal gaat de “baby blues” vanzelf over, maar sommige vrouwen zijn maandenlang somber.
Al hadden ze zich nog zo verheugd op de komst van de baby, het lukt ze niet om van hun kind te genieten. Ze voelen zich prikkelbaar, angstig en neerslachtig. Dit noemt men de postpartum depressie of de postnatale depressie die soms ook pas enkele weken na de bevalling kan beginnen of wanneer de moeder stopt met borstvoeding geven of weer begint met werken.

Sommige vrouwen krijgen ook last van waandenkbeelden en verliezen het contact met de realiteit. In dat geval is er sprake van een postpartum psychose.
De moeder kan dan denken dat het kind niet van haar is of ziet beelden van zichzelf waarbij ze het kindje wat aan doet. Ze kan dan zo somber zijn dat ze denkt dat zij of de baby beter af is wanneer zij of de baby dood is. In dat geval moet onmiddellijk deskundige hulp worden gezocht.

De klachten die bij de postnatale depressie horen, lijken heel logisch: jonge moeders komen door de nachtelijke voedingen slaap tekort en zijn moe. Een baby heeft vel zorg nodig en kan niet zeggen wat er aan de hand is, dus bezorgdheid ligt voor de hand. Maar bij een postnatale depressie zijn deze gevoelens allemaal zeer extreem.
Ook bij vrouwen met een abortus of miskraam kan een depressie volgen. Vaak wordt dit over het hoofd gezien.

Ook dit is weer een combinatie van verscheidene factoren.

De belangrijkste biologische factor is erfelijke aanleg. Wanneer er in de familie depressies voorkomen, loopt de vrouw meer kans om een postnatale depressie te krijgen. Maar ook lichamelijke en geestelijke uitputting kunnen een oorzaak zijn.
Uiteraard kunnen er nog meer lichamelijke factoren een rol spelen, zoals hormonale veranderingen , verstoorde schildklierwerking en een verstoorde vitaminebalans.

Belangrijke sociale factoren zijn vaak ingrijpende of schokkende gebeurtenissen in het leven van de patiënt. Het krijgen van een kind is een behoorlijk ingrijpende gebeurtenis. Wanneer deze ook nog eens samenvalt met een andere belangrijke gebeurtenis zoals overlijden of een verhuizing dan neemt de kans op postnatale depressie toe. Ook relatieproblemen of weinig steun van de partner kunnen ertoe bijdragen.
Van (jonge) moeders wordt sociaal gezien veel verwacht. Zij moeten van hun baby houden, er goed voor zorgen, het huishouden runnen en vaak ook nog eens in combinatie met een baan. Sommige vrouwen lukt dit niet en zij raken dan in conflict met zichzelf omdat ze niet aan de zware eisen van de maatschappij kunnen voldoen.

Ook psychische factoren spelen een rol. Vrouwen die hoge verwachtingen hebben van het moederschap stellen hoge eisen aan zichzelf. Juist deze moeders zijn kwetsbaarder voor een postnatale depressie. De kloof tussen hun verwachtingen en de realiteit is groot.
Ook kunnen moeilijkheden tijdens de bevalling of zwangerschap of wanneer het kind in het ziekenhuis is terwijl de moeder thuis is, een depressie in de hand werken, omdat het niet in het mooie plaatje van een kindje krijgen past.

Please send email to barcesuzeng@yahoo.com if you have any questions.