Autisme

• Wat is autisme?



• Wat is de oorzaak van autistische stoornissen?



• Wie kan het krijgen?



• Welke vormen zijn er allemaal?



• Informatie in Maastricht



• DSM IV criteria voor pervasieve ontwikkelingsstoornissen



• Interessante links

welkom op Suzanne's pagina!!!

Wat is autisme?

Autisme is een heel breed begrip. Er zijn zeer veel verschillende vormen, die zich allemaal op een andere manier kenbaar maken. Geen twee mensen met autisme zijn dan ook hetzelfde.

Beter is het dan ook om te spreken van een stoornis in het autistisch spectrum.

Voor het gemak spreken we in dit artikel over personen met een autistische stoornis, waarmee dus alle stoornissen bedoeld worden die binnen dit spectrum vallen.

Van iemand met een autistische stoornis wordt gezegd dat de ontwikkeling verstoord verloopt of verlopen is op grond van vier punten:

• een stoornis in het sociaal contact, met name de sociale wederkerigheid:

Dit kan per persoon verschillen. Zo is de één heel terughoudend in het maken van contact, terwijl een ander totaal geen afstand bewaart en op een bizarre, vaak claimende manier iemands aandacht opeist. Het inzicht in wat andere mensen voelen en denken is heel erg beperkt, waardoor ze ook problemen hebben om sociale situaties in te schatten en daar op een gepaste manier op te reageren.


• een stoornis in de verbale en non-verbale communicatie:

Ook hierin is weer heel veel variatie te zien. De ene persoon spreekt totaal niet, een ander is buitengewoon welbespraakt en alle vormen die hier tussen zitten komen ook voor.
Het is erg moeilijk voor hen om mimiek (dat is de uitdrukkingstaal van het gezicht, zonder woorden, bijvoorbeeld een lachend gezicht) af te lezen en goed te begrijpen. Vaak zorgt dit dan ook voor verwarring. Meestal is de communicatie een soort van éénrichtingsverkeer.


• een stoornis in het verbeeldingsvermogen:

Doordat deze personen moeite hebben met zich iets te verbeelden of voor te stellen en daar betekenis aan te geven, kan dit zich uiten in een totaal gebrek aan verbeelding, of juist een teveel aan fantasie, waardoor hij niet meer weet wat waar is en wat niet. En uiteraard zijn alle tussenliggende vormen mogelijk.


• een opvallend beperkt repertoire van interesses en activiteiten:

De persoon heeft slechts oog voor één of enkele objecten, onderwerpen of activiteiten. Hij kan hier zo in opgaan en mee bezig zijn, dat andere zakenniet meer aan bod komen en waardoor de ontwikkeling op andere gebieden ernstig belemmerd wordt, waardoor zijn isolement (nog) verder toeneemt.

Meestal zijn de verschijnselen al zichtbaar vóór het derde levensjaar en komen tot uiting op verschillende ontwikkelingsgebieden.

Vaak zie je dat er uitschieters zijn in één stukje van de ontwikkeling (zoals bijvoorbeeld getallen of techniek) terwijl een ander stuk van de ontwikkeling juist nauwelijks bestaat (zoals bijvoorbeeld sociaal inzicht).

Wat is de oorzaak van autistische stoornissen?

Bij een autistische stoornis is er sprake van een hersenfunctiestoornis, waarvan de oorzaak (nog) niet duidelijk is.
Wel zijn er duidelijke aanwijzingen voor erfelijke factoren, maar hiervoor zal verder onderzoek nodig zijn.

Soms kunnen autistische stoornissen ook samengaan met een medisch ziektebeeld zoals bijvoorbeeld rode hond of epilepsie.

De informatieverwerking verloopt verstoord; D.w.z. informatie wordt op een andere manier opgeslagen en verwerkt.
De wereld bestaat voor deze mensen uit losse stukjes zonder logische samenhang.
Ze overzien het geheel niet en hierdoor leggen ze te weinig of vreemde verbanden.

Iemand met een autistische stoornis zoekt in de voor hem onoverzichtelijke wereld veiligheid en zekerheid door zich vast te klampen aan vaste gewoontes of details. Vaak is er ook sprake van préoccupaties. Dit zijn allesoverheersende gedachtes of bezigheden die steeds herhaald (moeten) worden.

Mensen met een autistische stoornis hebben veel moeite met veranderingen, dat brengt ze in de war en zorgt voor onbegrip. Ze kunnen dan erg in paniek raken en erg angstig worden.

Autistische stoornissen komen voor in alle lagen van de bevolking dus zowel diep zwakzinnige als hoog intelligente mensen kunnen het hebben.
Het komt vier keer zo vaak voor bij mannen als bij vrouwen.
20-25 mensen op de 10.000 personen zou een stoornis in het autistisch spectrum hebben. Maar omdat niet iedereen hulp zoekt en het dus niet van iedereen bekend is dat ze een autistische stoornis hebben, ligt het getal lager.

Welke vormen zijn er allemaal?

Volgens de DSM IV (het handboek van de psychiatrie) is de groep van autistische stoornissen als volgt in te delen.

De hoofdgroep noemt men de pervasieve ontwikkelingsstoornissen (PDD) en daar vallen weer een aantal verschillende vormen onder.

• PDD: Pervasive Development Disorder

In het Nederlands heet dit een pervasieve ontwikkelings stoornis.
Pervasief betekent diep doordringend. Het gaat om een stoornis die in het totale ontwikkelingsverloop doordringt. Dat betekent dat behalve de ontwikkeling van sociale relaties en vaardigheid, taal en voorstellingsvermogen, ook de ontwikkeling van motoriek, zelfbeeld, gevoelens, spel, fantasie, begrip van de dagelijkse wereld, eigenlijk heel verstoord kan verlopen.
Mensen met PDD begrijpen niet goed wat er in de wereld om hen heen gebeurt of wat er in andere mensen omgaat. Ze doen dus alles vanuit hun eigen belevings- en gevoelswereld.
Er zijn ook kinderen die juist heel véél prikkels uit de buitenwereld opvangen, terwijl ze die niet goed kunnen verwerken in hun hersens. ln plaats van de prikkels keurig in het geheugen op te ruimen gaan ze allerlei verbanden met die prikkels oproepen. Dan ontstaat er een flinke puinhoop. Men zegt dan dat ze worden meegesleept in hun eigen fantasie. Dat kan hen flink angstig maken.


• autisme:

Er zijn verschillende vormen van PDD. Soms zijn het kinderen bij wie maar weinig prikkels (indrukken) van buiten naar binnen komen, waardoor er weinig in hen om gaat. Zij reageren dan ook haast niet op de omgeving.


• Het syndroom van Asperger.

Deze Stoornis werd voor het eerst omschreven in 1944 door de Oostenrijkse kinderarts Hans Asperger, waaraan het zijn naam te danken heeft.
Over het algemeen kan gezegd worden dat mensen die deze stoornis hebben zintuiglijke prikkels en andere informatie op een gestoorde wijze verwerken. Er zou dus sprake zijn van een al dan niet erfelijk bepaalde aangeboren hersenafwijking.
Dit niet juist verwerken van informatie door mensen met het syndroom van Asperger (die ik verder even Aspergers ga noemen), heeft allerlei gevolgen voor het functioneren van die persoon in het dagelijks leven.
Zo hebben Aspergers problemen in het sociale verkeer met anderen. Ze vinden het vaak moeilijk om sociale contacten (vrienden en relaties) aan te gaan of te onderhouden.
Ook hebben ze vaak moeite met het begrijpen van de sociale regels (waarom geef je iemand een hand als je ergens binnenkomt?) en de non-verbale communicatie (taal die je van iemands lijf afleest, bijvoorbeeld een blij gezicht).

Kinderen met Asperger leren al heel vroeg om volwassenen na te praten, waardoor het lijkt alsof ze heel volwassen en wijs zijn. Hierdoor hebben ze vaak moeite om contact te krijgen met hun leeftijdsgenootjes, die hun wijze woorden en moeilijke taal maar niet snappen.

Ook hebben de meeste Aspergers één of enkele interesses die zij helemaal tot in het kleinste detail beheersen. Ze kunnen er uren mee bezig zijn of over vertellen zonder te zien of de ander eigenlijk wel interesse heeft in hun verhaal. Ze spreken vaker tegen dan met iemand.

Aspergers zoeken in vaste handelingen en rituelen een houvast om de wereld begrijpelijk te maken. Ze hebben dan ook grote moeite met veranderingen die tot grote paniek of frustratie kunnen leiden.

Zowel bij kinderen als volwassenen met Asperger valt het op dat ze een slechte en aparte motoriek hebben. Vaak bewegen ze traag of houterig, waardoor het sporten soms wat moeilijker gaat. Ook teamsporten gaan vanwege het sociale karakter vaak moeizaam.

Ook de motorische ontwikkeling van kinderen met Asperger kan moeizaam verlopen. In vergelijking met hun leeftijdsgenootjes lopen veel Asperger kinderen achter met bijvoorbeeld leren praten of leren lopen. Vaak hebben Aspergers een monotone (op één toon, zonder veel variatie in toonhoogtes) stem en laten ze minder gevoelens zien via hun gezicht.

Aspergers hebben vaak een normale tot boven normale intelligentie waardoor ze vaak tot redelijk/goede resultaten komen. Maar vaak worden ze hierdoor door hun omgeving ook overschat, omdat ze heel normaal overkomen en veel (lijken te) begrijpen.

Het syndroom van Asperger is net als autisme een handicap die niet te genezen is. Toch kunnen sommige patiënten gewoon studeren en werken, anderen lukt dat niet zo goed.

Mensen met Asperger hebben een grote behoefte aan structuur en ze zijn niet flexibel.

Ook bij het syndroom van Asperger blijkt het zo te zijn dat meer mannen dan vrouwen het hebben.

Uiteraard geldt ook hier dat geen twee Aspergers hetzelfde zijn, iedereen is uniek en niet alle verschijnselen komen bij iedereen even erg voor.


• PDD-NOS: Pervasive Development Disorder- not other wise specified:

Dit is eigenlijk een soort van restgroep voor mensen die wel kenmerken vertonen van autistisch gedrag, maar niet bij een van de andere stoornissen geplaatst kunnen worden, omdat ze toch niet aan alle verschijnselen voldoen.

Behandeling van autistische stoornissen

Wanneer je informatie gaat zoeken over de behandeling van autistische stoornissen, dan kom je vaak uit bij de behandeling van kinderen. Dit is ergens ook wel logisch omdat het gaat om een stoornis in de ontwikkeling en je ontwikkelt je het meest tijdens je kindertijd.

Er zijn drie kernpunten waarop de behandeling van autistische kinderen moet worden gebaseerd. Dit zijn de volgende:

• Stimulering van de ontwikkeling:

Sommige dingen zullen meer bewust aangeleerd moeten worden dan bij “normale” kinderen. Denk bijvoorbeeld aan sociale vaardigheden.


• Vermindering van het specifieke probleemgedrag:

Aangezien iedereen met een autistische stoornis uniek is, kun je niet zomaar zeggen wat er onder dit kopje verstaan wordt. Het is voor iedereen anders omdat iedereen zich op een andere manier gedraagt. Het kan zijn dat iemand bijvoorbeeld dwanghandelingen heeft en dat kun je proberen af te remmen.
Dit kan met behulp van medicijnen gebeuren, maar ook via gedragstherapie waarbij andere vormen van gedrag aangeleerd worden. Dit moet het liefst gebeuren door mensen die hier veel ervaring mee hebben en die weten wat ze kunnen verwachten. Vaak zal dit dus gebeuren door hulpverleners, die ook aan de ouders vertellen hoe ze het beste dingen kunnen aanpakken.


• Het laten verdwijnen van non-specifiek gedrag:

Hiermee wordt het “storend” gedrag bedoeld dat ook bij “normale” kinderen kan worden gezien, zoals bijvoorbeeld angsten, agressie, over-activiteit, eet- en slaapproblemen en dat soort dingen.
Ook hier is het belangrijk om in kleine stapjes nieuw gedrag aan te leren.

Verder kunnen er nog allerlei andere therapieën worden gegeven, afhankelijk van de problemen die zich bij een persoon voordoen.
Te denken valt hierbij aan dingen als logopedie (spraaktherapie), Psychomotore therapie (combinatie van bewegen en voelen), muziek therapie, sociale vaardigheidstraining, psychotherapie, gedragstherapie.
Al deze therapieën kunnen dus ook aan volwassenen gegeven worden.

In Maastricht zit het Autisme Informatie Centrum, waar je terecht kunt voor informatie en vragen over autisme.

Ze zijn gevestigd op het volgende adres:
Autisme Informatie Centrum
Mariënwaard 55
6222 AM Maastricht

En ze zijn geopend op: Dinsdag, woensdag en vrijdagochtend van 9.00-12.00 uur

DSM IV Criteria voor Pervasieve Ontwikkelingsstoornissen

Interessante links

Please send email to barcesuzeng@yahoo.com if you have any questions.